Αγαπητοί συνεργάτες
Με ρώτησε σήμερα επιχειρηματίας με «πολλά» …ενοίκια : NA TA ΔΗΛΩΣΩ? ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΩ ΜΑΥΡΑ ? Ή ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΑΖΑΡΙΑ ?
Απαντώ λοιπόν :
Η ηθική πλευρά
Η ηθική διάσταση είναι προφανής: Όποιος αποδέχεται να καταβάλλει «μαύρο» ενοίκιο, δηλαδή ποσό που δεν εμφανίζεται στο μισθωτήριο συμβόλαιο, συμβάλλει στη φοροδιαφυγή. Ο φόρος που δεν πληρώνει ο ιδιοκτήτης βαραίνει τελικά τους συνεπείς φορολογουμένους, ανάμεσά τους και τους μισθωτούς ενοικιαστές.
Τι χάνει ο ενοικιαστής
Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει ετήσια επιστροφή ενοικίου. Κάθε Νοέμβριο, οι δικαιούχοι λαμβάνουν αυτόματα το 1/12 του ενοικίου που δήλωσαν για το προηγούμενο έτος, δηλαδή ένα μηνιαίο ενοίκιο, με ανώτατο όριο τα 800 ευρώ για την κύρια κατοικία και 50 ευρώ επιπλέον για κάθε εξαρτώμενο παιδί. Επειδή η επιδότηση ταυτίζεται με το ενοίκιο που δηλώνεται, ο ενοικιαστής που συναινεί στα «μαύρα» χρήματα θυσιάζει το κομμάτι της επιστροφής που αντιστοιχεί στο αδήλωτο ποσό.
Τι κερδίζει ο ιδιοκτήτης
Για τον ιδιοκτήτη ο λογαριασμός είναι πολύ πιο ελκυστικός.
Για κάθε ευρώ που εισπράττει χωρίς να το δηλώνει, γλιτώνει φόρο από 15% έως και 45%, ανάλογα με το ύψος των εισοδημάτων του. Από το 2026 τα εισοδήματα από ενοίκια φορολογούνται κλιμακωτά με 15% έως 12.000 ευρώ, 25% έως 24.000 ευρώ, 35% έως 35.000 ευρώ και 45% πάνω από αυτό το όριο. Όσο μεγαλύτερη η ακίνητη περιουσία που διατίθεται για ενοικίαση, τόσο ισχυρότερο το κίνητρο για απόκρυψη.
Το παζάρι
Ένα παράδειγμα δείχνει τις δυνάμεις που αναπτύσσονται:
Έστω σπίτι με πραγματικό ενοίκιο 600 ευρώ, για το οποίο ο ιδιοκτήτης προτείνει να δηλωθούν 400. Το αδήλωτο ποσό είναι 200 ευρώ τον μήνα ή 2.400 ευρώ τον χρόνο. Ο ενοικιαστής χάνει 200 ευρώ από την επιστροφή ενοικίου. Ο ιδιοκτήτης, αφού αφαιρεθεί η έκπτωση 5% που προβλέπεται για τα ακαθάριστα μισθώματα, γλιτώνει από 342 ευρώ (με συντελεστή 15%) έως 1.026 ευρώ (με συντελεστή 45%).
Το όφελος του ιδιοκτήτη ξεπερνά τη ζημιά του ενοικιαστή, και αυτή η διαφορά ανοίγει τον δρόμο για παζάρι. Κανείς δεν παραχωρεί χωρίς αντάλλαγμα το δικαίωμα σε μεγαλύτερη επιστροφή, για να πληρώσει ο άλλος μικρότερο φόρο. Ο ενοικιαστής θα ζητήσει έκπτωση τουλάχιστον ίση με όσα χάνει, ενώ ο ιδιοκτήτης μπορεί να δώσει έως όσα γλιτώνει. Στο παράδειγμα, μια έκπτωση 25 ευρώ τον μήνα (300 ευρώ τον χρόνο) αφήνει κερδισμένους και τους δύο.
Ο σίγουρος χαμένος είναι το Δημόσιο, που στερείται καθαρά από 142 έως 826 ευρώ τον χρόνο, αφού συνυπολογιστεί η επιστροφή που δεν καταβάλλει. Ο ενοικιαστής και ο ιδιοκτήτης, πέρα από το ηθικό βάρος, αναλαμβάνουν και ρίσκο: σε μια διαφορά δικαστική ή όχι, το μόνο ποσό που μπορεί να ληφθεί υπόψη είναι το ποσό του συμβολαίου. Η επιλογή, τελικά, δεν είναι μόνο θέμα αριθμών.
H απόφαση δική σας…
